skip to Main Content
43. Een Onverwachte Wending

43. Een onverwachte wending

Het was vrijdagochtend half 7. We stonden op het punt om vanuit Cardiff te vertrekken naar de boot in Dover. Mijn vriend en ik waren op bezoek bij mijn daar studerende nichtje en we hadden een fantastische week in Wales achter de rug waar we al roadtrippend de meest mooie landschappen, zeezichten en kastelen zagen.

Voordat we naar de auto liepen, vroeg ik gekscherend of iedereen zijn paspoort wel had ingepakt. Voor de zekerheid checkte ik ook zelf mijn koffer even. Maar tot mijn grote schrik kon ik het document niet zo snel vinden. Koortsachtig doorzocht ik alle tassen die ik maar kon vinden, maar helaas, nergens een spoor van het rode boekje. Schoorvoetend vertelde ik mijn reisgenoten over mijn ontdekking. Na nog een half uur zoeken moesten we concluderen dat het ding echt weg was…

Omdat de boot niet op ons zou wachten besloten we maar om gewoon te gaan rijden. Ondertussen belde ik alle instanties die ik me kon bedenken in de hoop een noodpaspoort te kunnen regelen. Helaas: op goede Vrijdag waren alle Nederlandse Ambassades gesloten, net als de politiebureaus. Tot overmaat van ramp kwamen we ook nog terecht in de langste file die ik ooit heb gezien.

Auto voor auto schoven we naar voren. Mijn nichtje probeerde de sfeer erin te houden met broodjes en grapjes. Ondertussen stelde mijn vriend de ene na de andere vraag: wat als ik echt niet mee mocht naar Frankrijk? Bleef ik alleen in Engeland tot na Pasen? En waar ging ik dan slapen?

Eindelijk waren we aan de beurt. Met kloppend hart overhandigde ik mijn rijbewijs en telefoon met daarop een digitale kopie van mijn paspoort – die had ik gelukkig wèl bij me… Met een mengeling van irritatie en geamuseerdheid keek de beambte me aan. Na iets wat voelde als een half uur wuifde hij uiteindelijk met zijn hand: we mochten door!

Eind goed al goed dus, maar wat was ik blij dat ik er niet in mijn eentje voor had gestaan. De luchtigheid van mijn nichtje in combinatie met het wat meer realistisch (doem)denken van mijn vriend hadden ervoor gezorgd dat ik goed had kunnen blijven handelen.

Ook de Keukenvernieuwers staan er gelukkig nooit alleen voor. Zij worden in verwachte- en onverwachte situaties bijgestaan door het fijne team op het hoofdkantoor. Zo kunnen ze zich richten op waar ze goed in zijn, en krijgen onze klanten een prachtig vernieuwde keuken!

ailin-handtekening

Back To Top