skip to Main Content
50. Verlossende Verandering

50. Verlossende verandering

El Salvador. Een land gedoopt tot verlosser werd ironisch genoeg jarenlang geteisterd door oorlog, met een hoop ellende en duizenden vluchtelingen tot gevolg. Medereizigers vroegen daarom regelmatig of we wel zeker wisten dat we zouden stoppen in dit kleine Centraal-Amerikaanse land. Maar El Salvador is ook: een land waar je overal op straat gloeiendhete pupusa’s kunt kopen van vrolijke verkopers. Waar schaterlachende kinderen spelen in de golven terwijl surfers de meest fantastische capriolen uithalen. En waar je urenlang kunt dwalen in de ongerepte natuur. In dat El Salvador waren wij geïnteresseerd, en daar gingen we naar op zoek.

Toen we aankwamen in Suchitoto was het pas 8 uur in de ochtend en toch al meer dan 35 graden. We waren heel vroeg vertrokken met een vriend van onze hosteleigenaar in Santa Ana: een advocaat die ons een stuk mee kon nemen in de juiste richting. Ondanks dat moesten we nog twee keer van bus wisselen voordat we op de plek van bestemming arriveerden. Bussen waarin geen toerist te zien was, maar die wel vol El Salvadorianen zaten. Zo vol zelfs dat we ook een kaartje moesten kopen voor onze backpacks, die – met hun 12 kilo – toch echt maar een fractie wogen van de voluptueuze dames en heren medereizigers. Maar het landschap was prachtig, de muziek gezellig en het gezelschap vriendelijk. Dus hoewel enigszins verhit, kwamen we goedgeluimd aan op onze nieuwe bestemming.

Suchitoto is een stadje in het noordoosten van El Salvador met zo’n 25.000 inwoners. Het centrale plein, ingelegd met oud-koloniale kinderkopjes, is omgeven door een schattig wit kerkje en verschillende restaurants met idem kwaliteit. Op de hoek van het plein vonden we de tourist office, waar we de enige activiteit die in de Lonely Planet stond bevestigd kregen: een cascadische waterval op zo’n 5 kilometer van het dorp. Helaas was het geen regentijd, dus de rotsformatie stond droog. Maar: werd ons op het hart gedrukt, het bezoeken alsnog zéker waard. We konden mee met de dagelijkse excursie, begeleid door de plaatselijke politie. Want ondanks haar lieflijke uiterlijk, kent Suchitoto een gewelddadige geschiedenis die helaas nog steeds haar sporen nalaat.

We meldden ons op de afgesproken tijd op de hoek van het politiebureau, waar we werden verzocht in te stappen in een grote pick-uptruck. Tot onze grote verbazing werden we vergezeld door 4 (!) tot op de tanden bewapende militairen, twee voorin, een twee in de achterbak. De muziek ging net als de chauffeur lekker hard en al stuiterend scheurden we over de keitjes richting waterval.

Dit uitstapje symboliseert voor mij onze ervaring in El Salvador. Aan de ene kant is de geschiedenis nog steeds duidelijk zichtbaar in de (noodzakelijke) aanwezigheid van de militairen. Maar die andere (hoopvolle) kant is óok volop aanwezig: dat twee maffe Nederlanders die een droogstaande waterval willen zien door een politie-escorte gebracht worden, betekent ook dat er geen andere belangrijke zaken aan de hand zijn.

Dit soort ervaringen maken het reizen voor mij alleen nog maar waardevoller. Ze laten zien dat niet alles is wat het lijkt. Dat je soms blind kan zijn voor nieuwe positieve ontwikkelingen als je alleen naar de oude situatie kijkt. Verandering is dan een obstakel op weg naar het nieuwe normaal. Maar durf je deze oude beelden – over jezelf, een ander, een land – los te laten, dan ontdek je de leukste dingen. Of dat nu een prachtige droogstaande waterval is, of de mogelijkheden voor een andere keuken. Ik gun u daarom van harte dat u deze zomer de kans krijgt het een en ander los te laten. Om daarna te genieten van alle nieuwe ontdekkingen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top