skip to Main Content
53. Een Reis Terug In De Tijd.

53. Een reis terug in de tijd.

In december maakte ik samen met mijn vriend een roadtrip langs de Koningssteden van Marokko. Twee weken lang reden we langs dadelvalleien, opgedroogde rivieren en zandvlaktes. Bezochten we middeleeuwse dorpjes en sprookjesachtige steden en logeerden we bij nomaden in de Sahara en in koninklijke paleizen.

Halverwege onze reis doorkruisten we het Atlasgebergte. Langzaam maar zeker bedwongen we de bergkammen met ons kleine Peugeotje 108. De gekste maanlandschappen, opgedroogde meren en rotsformaties in de meest mooie kleurschakeringen trokken aan ons voorbij. In de verte zagen we het ijs van Toubkal, waar de hoogste toppen van de bergen altijd bedekt zijn met een laagje sneeuw.

Aan het eind van de dag bereikten we onze plek van bestemming: de Todra-kloof. Dit gebied wordt al sinds eeuwen bewoond door de Berbers, de oudste bewoners van Marokko. Mede doordat zij vaak ver buiten de bewoonde wereld wonen, zoals in de woestijn of in de bergen, is veel van hun taal en cultuur bewaard gebleven. Ook tijdens de verschillende periodes van overheersing.

De volgende dag trokken we de bergen in. Het was duidelijk laagseizoen: na een uur klauteren ontmoetten we alleen een handjevol Berbervrouwen en hun kinderen, die samen met een aantal ezels naar het dorp liepen. Echte paden waren er niet, maar met de tip ‘follow the donkey-poo’ lukte het ons toch om steeds de juiste richting te bepalen. Los daarvan was er alleen de blauwe lucht, de steeds in kracht toenemende zon en stenen, stenen, stenen. Of toch niet? Wat was dat, daar in de kom van de berg? Langzaam klommen we omhoog en verrek, daar lag een ieniemienie Berbernederzetting.

Plotseling hoorden we een vriendelijk roepen. Een oudere man wenkte ons dichterbij. Wilden we misschien een kopje muntthee? Even later zaten we op een kleed naast de grotwoningen van deze Berberfamilie, die als enigen van het dorp thuis waren gebleven. Terwijl we nipten aan onze ‘Berber whisky’ probeerden we ons voor te stellen hoe het moet zijn om hier te wonen: hoe het is om te slapen in een grot in deze koude decembernachten. Om iedere dag buiten te koken op een open vuur. En voor iedere boodschap twee uur te moeten wandelen naar de bewoonde wereld.

Ondertussen maakte de vrouw des huizes in een van de twee grotkamers de groenten voor het middagmaal schoon. De oudste dochter sloeg ons verlegen maar nieuwsgierig gade, terwijl haar zusje met een stapel gedroogde poep aan kwam lopen om vuur te maken. Het kleine broertje gooide speels steentjes naar haar. Kortom: een ‘gewoon’ gezin, ook al leek de tijd hier honderd jaar stil te hebben gestaan.

Dit reisje terug in de tijd zal me nog lang bijblijven. De enorme gastvrijheid, inventiviteit en flexibiliteit van deze familie zijn een inspiratie voor mij om na te leven in dit nieuwe jaar. Zo vormen deze oude tradities de basis voor nieuwe voornemens.

Heeft uw keuken ook een mooie geschiedenis maar bent u nu toe aan wat vernieuwing? Maak dan snel een vrijblijvende afspraak met een van onze Keukenvernieuwers. Ook in 2018 maken zij met veel plezier zelfs de oudste keukens weer als nieuw.

Back To Top