skip to Main Content
4. Verandering Van Spijs Doet Eten

4. Verandering van spijs doet eten

Ook al woon ik al ruim zes jaar op mezelf, niets is zo heerlijk als om thuis te komen in het naar eten geurend huis van mijn ouders. De ene keer ruikt het naar couscous met koriander, een andere keer naar gado gado met scherpe katjangsaus en een volgende keer staat er moussaka in de oven te pruttelen.

Mijn overgrootvader was banketbakker en die liefde voor het bakken en koken is absoluut overgeslagen op mijn vader en mij. Als kind maakte ik wekelijks taarten of koekjes die gretig aftrok vonden bij familie en vrienden. Ook mijn moeder en haar familie houden ervan om samen te koken en te eten. Met elk samenzijn, verjaardag, Sinterklaas, Kerst, Pasen, neemt iedereen ingrediënten en hapjes mee wordt er uitgebreid gekookt. Ook heb ik een aantal vrienden die graag koken, tegenwoordig zelfs met eigen gekweekte kruiden en groenten uit de moestuin.
Naast een plek om te genieten, hebben we in de keuken en aan de eettafel veel discussies over van alles en nog wat. De val van het kabinet en de aankomende verkiezingen zijn regelmatig een onderwerp van gesprek. Een vriendin stelde daarom voor om binnenkort een ‘partijprogrammaleesavondje’ te houden: samen de partijprogramma’s doornemen vergezeld van een hapje en een drankje.

Een goed idee vond ik. Want hoewel ik toe ben aan vernieuwing in Den Haag, vind ik het moeilijk om voor één partij te kiezen. En ondanks dat ik best geïnteresseerd ben in politiek, moet ik toegeven dat ik de keuze voor mijn stem toch vaak laat afhangen van een bepaald ‘gevoel’ bij een partij, in plaats van door het vergelijken van alle standpunten. Daar komt bij dat samen lezen een stuk aantrekkelijker klinkt dan me in m’n eentje door twaalf stukken van 40-80 bladzijdes heen te worstelen…

Maar waar je bij een maaltijd vaak rekening kunt houden met de smaakvoorkeuren van een gezelschap, ligt dat bij een politieke partij wat lastiger. Bij gerechten als tapas of een Indonesische rijsttafel is er voor elk wat wils en kiest ieder uit wat hij of zij lekker vindt. In een politieke partij is het echter vaak ‘eten wat de pot schaft’. Ik denk dat ik daarom na het lezen van de programma’s maar voor een partij kies waarvan ik de meeste ingrediënten kan waarderen. Uiteindelijk is de keuze voor een nieuwe keuken dus niet eens het moeilijkste, maar eerder de vraag welke van de 100 keukendeurtjes u kiest… succes!

Back To Top